تبلیغات 
آریایی نژاد
شاعـر: فردوسی
آهنگساز:شهریار رومی
تنظیم کننده :علیرضا توانگر
البوم:مژده آزادی (2009/1388)
شکیـــلا و شهریــــار
دراین خـــاک زرخیز ایــــران زمین
نبودنـــــد جـــز مردمی پــــاک دیـن
چو مهـر و وفــا بود خـود کیششان
گنــــه بـــود آزار کس پیـــششــــان
همه بنــــده ی نــاب یـــزدان پـــاک
همه دل پراز مهر این آب وخــــاک
پــــدر در پــــدر آریــــایی نـــــــژاد
ز پشت فـــریــدون نیــــکو نهـــــاد
کجــــا رفت آن دانش و هـوش ما؟
که شد مهــر میهن فــــرامـوش ما
نبود ایـــن چنین کشورو دیـــن ما
کـــجــــا رفت آیـین دیــــریـــن ما؟
گــــرانمایه بود آنــکه بودی دبیــر
گـــــرامی بدانکس که بودی دلیـــر
به یـــزدان که گــر ما خــرد داشتیم
کجـــــا این سر انـجـــام بد داشتیم؟
نه دشمن دراین بوم وبر لانه داشت
نه بیگانه جایی در این خانـه داشت
از آن روز دشمن به ما چیره گشت
که ما را روان و خـــرد تیره گشت
از آن روز این خـــانه ویــرانه شد
کــه نــان آورش مــرد بیگــانه شد
چـــو ناکس به ده کدخـــدایی کنـــد
کــــشــــاورز بـــاید گـــــدایی کنـــد
اگـــر مایــــه زنــدگی بنــدگی است
دوصد بار مــــردن به از زندگیست
بیــــا تا بکـــوشیم و جنــگ آوریم
برون سر از این بـــار ننگ آوریم
به منظور مشاهده متن انگلیش و متن شعری ترانه روی ادامه مطلب کلیک کنید
به منظور دانلود موزیک و موزیک ویدئوی ترانه آریایی نژاد اینجا را کلیک کنید.
آریایی نژاد تقدیم به ملت آریایی نژاد
Ariyaee nejad
Single ( 2009 )
Lyrics : Ferdowsi
Composer :Sh.Roumi
Arrangment:A.Tawangar
Shakila & Shahryar
At the gold maker soil of iran the land
There were no one but puritanical people
When the friendship & troth were their culture
For theme, Harassment others was sin
All of them were follower of the clean pure god
They had heart full of love this land
Father in Ariyan race father
They were descendant of Fereydoun the good nature
Where were our knowledge & intelligence lost?
That we forgot our love to our homeland
Our country and religion were not such this
Where was our longstanding rituals lost?
The wise person was valuable
Those who were brave, had value
Swear to God that If we had wisdom
Where this had bad ultimately ?
No enemy would nest in this country
No stranger had house in this place
Since that day the enemy overcame us
That we spirit and wisdom faded
Since that day this home became ruins
That foreign man became its earner
If ignoble person rules the village
The Farmer has to beg
If the the form of life is slavery
two hundred die is better than life
Come to strive and fight
Bring head outside this dishonor
♣ ♣ ♣ ♣ ♣
آریایی نژاد
شاعـر: فردوسی
آهنگساز:شهریار رومی
تنظیم کننده :علیرضا توانگر
شکیـــلا و شهریــــار
دراین خـــاک زرخیز ایــــران زمین
نبودنــــد جـــز مـــردمی پــاک دیـن
همـــه دیــــنشان مــــردی و داد بود
وز آن کشـــــور آزاد و آبــــاد بـــود
نگفتند حــــرفی كــــه ناید به كــــار
نكشتند تخــــمی كــــه ناید به بــــار
چو مهـر و وفــا بود خـود کیششان
گنــــه بـــود آزار کس پیـــششــــان
همه بنــــده ی نــاب یـــزدان پـــاک
همه دل پراز مهر این آب وخــــاک
پــــدر در پــــدر آریــــایی نـــــــژاد
ز پشت فـــریــدون نیــــکو نهـــــاد
بزرگـــی به مردی و فـــرهنگ بود
گـــدایی در این بوم و بر ننگ بود
کجــــا رفت آن دانش و هـوش ما؟
که شد مهــر میهن فــــرامـوش ما
که انداخت آتش در این بـــوستان؟
کز آن سوخت جــان و دل دوستان
چه کردیم کین گونه گشتیم خـوار؟
خـــرد را فکندیم این سان ز کــار
نبود ایـــن چنین کشورو دیـــن ما
کـــجــــا رفت آیـین دیــــریـــن ما؟
به یزدان که این کشور آباد بـــود
همــه جــــای مـــردان آزاد بــــود
در این کشور آزادگـــی ارز داشت
کشاورز خود خــانه و مرز داشت
گــــرانمایه بود آنــکه بودی دبیــر
گـــــرامی بدانکس که بودی دلیــر
نه دشمن دراین بوم وبر لانه داشت
نه بیگانه جایی در این خانـه داشت
به یزدان که هرگـــز جهــان آفرین
نه با بنـــده مهــــر ورزد نه کیـــن
ز نیــک و بدت هرچـــه آید به سر
ز خـــود بین وز کرده خــــود شُمَر
از آن روز دشمن به ما چیره گشت
که ما را روان و خـــرد تیره گشت
از آن روز این خـــانه ویــرانه شد
کــه نــان آورش مــرد بیگــانه شد
چـــو ناکس به ده کدخـــدایی کنـــد
کــــشــــاورز بـــاید گـــــدایی کنـــد
چــــو دانـــش پژوهنده بیند زیـــان
کــــه بندد به دانش پژوهی میــــان
به یـــزدان که گــر ما خــرد داشتیم
کجـــــا این سر انـجـــام بد داشتیم؟
بسوزد در آتش گــرت جـــان و تن
به از زنــدگی کــــردن و زیـــستن
اگـــر مایــــه زنــدگی بنــدگی است
دوصد بار مــــردن به از زندگیست
بیــــا تا بکـــوشیم و جنــگ آوریم
برون سر از این بـــار ننگ آوریم
بیـــاریم آن آب رفــتـــه به جــــوی
مگـــر زان بیــابیم بــــاز آب روی
شود مـــردمی کیـــش و آییـــن ما
نگیـــرد خرد خــــرده بر دیـــن ما
پی نوشت
در حدود 3 هفته ای که از انتشار اهنگ آریایی نژاد گذشته ؛شعر این ترانه بیش از پیش در کانون توجه دوستداران ادب فارسی در دنیای مجازی قرار گرفته و معدودی از افراد با انتشار عناوین جنجالی چون "بازهم دروغ:سروده ای از فردوسی،تهمت به فردسی!!" این موضوع رو مطرح کردند که اریایی نژاد شعرفردوسی نیست!!!دلیلی رو هم که برای اثبات ادعای خود بیان کردند این بوده که شعر در همه ی نسخه های چاپی حال حاضر نیست.
به همین خاطر لازم دونستم تا توضیحاتی رو در این باب بنویسم و بگم که شعر شعر فردوسی ست.
اول از همه در پاسخ به این عزیزان باید گفت که نبودن شعر دربرخی از نسخه های چاپی حال حاضر دلیل بر این نیست که نتیجه بگیرید شعر سروده فردوسی نیست و با شهامت کامل و بدون تحقیق ارزشهای ادبی این اثر رو زیر سوال ببرید!
بلی من خودم در نسخه چاپی مسکو شاهنامه که از معتبرترین نسخه های چاپی کنونی ست این شعرو پیدا نکردم ولی هم اینکه قبلا شعررو درسایتهای مختلف اینترنتی که در همگی به نام فردوسی اشاره شده بود خونده بودم و هم اینکه با پرسشی که از یکی ازاساتید دانشگاه داشتم یقین پیدا کردم که سروده فردوسی ست.این استاد گرامی گفتند که این شعرو نمیتونید درهیچکدام از نسخه های چاپی جدید پیدا کنید اما در نسخه های قدیمی میتوان بسیاری از ابیات اون رو ببینید.در عین حال برخی از ابیات آن ابیات الحاقی می باشد که گفته ی فردوسی نیست همینطور بعضی ار لغات در شعر در گذز زمان بر اثر عوامل مختلف تاریخی تحریف شده اند که این تفاوت در برخی از واژگان در تصحیح های مختلف آثار سایر شاعران قدیم مثل حافظ یا مولانا هم به چشم میخورد.
بنابراین در شعری که می بینید به صورت کامل گذاشتم برخی از ابیات ترکیبی هستند یعنی بعدها به این شعر فردوسی اضافه شده اند اما آنچه که در ترانه آمده است سروده فردوسی کبیر میباشد که تنها ممکن است در برخی از واژگان در گذر زمان تغیراتی ایجاد شده باشد .
می بایست یک بار دیگه از این 2 هنرمند که با جان و دل این اهنگ میهنی رواز اشعار حکیم ابوالقاسم فردوسی خوندند قدر دانی کرد.
به امید خردورزی بیشتر برخی از ایرانیان
