تبلیغات 
جان جهان
شاعر : مولوی
آلبوم : گریه در رگبار (1992)
آهنگ و تنظیم : استاد بابک افشار
تو مرا جان جهانی ، چه کنم جان و جهان را ؟
تو مرا گنج روانی ، چه کنم سود و زیان را ؟
نفـــــسی یار شـــــرابم ، نفسی یار کبــــــابم
چو در این دور خرابم ، چه کنم دور زمان را ؟
ز همه خــــلق رمیدم ، ز همه باز رهیـــــدم
نه نهانم نه پدیدم ، چه کنم کون و مکان را ؟
چو من اندر تک جویم،چه روم آب چه چویم ؟
چه توان گفت،چه بگویم صفت این جوی روان را ؟
زتو هر ذره جهانی ، زتو هر قطره چو جانی
چو ز تو یافت نشانی ، چه کند نام و نشــان را ؟
چو نهــــادم سر مستی ، چه کشم بار گنه را ؟
چو مرا گرگ شبان شد ، چه کشم ناز شبان را ؟
منگر رنـــــج و بلا را ، بنگـر عشـــق و ولا را
منگر جور و جفـــا را ، بنگر صد نگـــران را !
تو مرا جان جهانی ، چه کنم جان و جهان را ؟
تو مرا گنج روانی ، چه کنم سود و زیان را ؟
نفـــــسی یار شـــــرابم ، نفسی یار کبــــــابم
چو در این دور خرابم ، چه کنم دور زمان را ؟
ز همه خــــلق رمیدم ، ز همه باز رهیـــــدم
نه نهانم نه پدیدم ، چه کنم کون و مکان را ؟
ز وصل تو خمـــــارم ، سر مخــــــلوق ندارم
چو تو را صید و شکارم ، چه کنم تیر و کمان را ؟
چو من اندر تک جویم،چه روم آب چه چویم ؟
چه توان گفت،چه بگویم صفت این جوی روان را ؟
چو نهــــادم سر هستی ، چـه کشم بار کهی را ؟
چو مرا گرگ شبان شد ، چه کشم ناز شبان را ؟
چه خوشی عشق ، چه مستی چو قدح بر کف دستی
خنک آنجا که نشستی ، خنک آن دیده ی جان را
زتو هر ذره جهانی ، زتو هر قطره چو جانی
چو ز تو یافت نشانی ، چه کند نام و نشــان را ؟
جهت گوهر فـــایق ، به تک بحر حقـــایق
چو به سر باید رفتن ، چه کنم پای دوان را ؟
به ســلاح احـــد تو ، ره مــــا را بزدی تـــو
همه رختم ستدی تو ، چه دهم باج ستان را ؟
ز شعاع مه تـــابان ، ز خــــم طره پیچــــــان
دل من شد سبک ای جان ، بده آن رطل گران را !
منگر رنـــج و بلا را ، بنگـر عشـــق و ولا را
منگر جور و جفـــا را ، بنگر صد نگـــران را !
غم را لطف لقب کن ، ز غم و درد طرب کن
هم از این خوب طلب کن ، فرج و امن و امان را !
بطلب امن و امان را بگزین گوشه گران را
بشنـــو راه دهـــان را ، مگشا راه دهــــان را !
