شبم پرشور از آوای تو ای دوست              دلم همـــواره مأوای تو ای دوست

    کنــــارم نیستی امّا به گــــــوشم            رسد هر لحظه نجوای تو ای دوست

       یقیـــن دارم به آتـــــش می کشاند        شبم را لحـــــن شیوای تو ای دوست

          لبالب می شود باز امشب انگـــــار         دل از آشـــوب و بلــوای تو ای دوست

             ا لیم از درد هجرم،مانده چشمم              بــه درمـــان و مـداوای تو ای دوست

محمد زمانی (لب خاموش) / اصفهان