دوستان و گرامیان ، سلام

این لحظات که یکی یکی سپری می شن دردانه جام سالیست که خوب یا بد در گذره.

این سال برای شیفتگان بانو شکیلا و ساکنان آخرین فرشته سالی خوش خاطره نبود...

اتفاقات بد....

یکی پس از دیگری...

برای من خاطره تلخ عروج مادر و از طرفی دیگه کم لطفی های اینترنتی.

هرچند که شاید ارتباط ساکنان با هم را قویتر از قبل کرد اما چه سود...

چه سود که خاطره هرچه کنی تلخه...

یاد این بیت حضرت حافظ افتادم:

       ما آزموده ایم در این شهر بخت خویش       بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش

ترسی توی دلم افتاد که نکنه سرنوشت ما سخن این بیت بشه.

نکنه که از پس رنج دوران ناگزیر به تنهایی بشیم......

لبی بر فاتحه باز کردم و برگی از دیوان او به شکایت که آخر این چگونه سالی بود بر سرمان آمد ای شیخ؟

و چه زیبا چراغ بر دل روشن میکنه شیخ ما.

         رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند                          چنان نماند چنین نیز نخواهد ماند

دوستان عزیز ببخشید که خاطرتون رو آزرده کردم ...

از خدای بزرگ می خوایم که این سال که داره یواش یواش قدم برمی داره برای همه ما به خصوص برای هنرمند عزیزمون "خانم شکیلا " سرشار از بهترین وقایع باشه.

جا داره نوروز , این کهن آیین آریایی ایرانی رو از همین حالا به حضور خانم شکیلا و عاشقان و مریدانشون در سرتاسر این کره خاکی تبریک و شادباش بگم

     گشت گرداگرد مهر تابناک ، ایران زمین            روز نو شد و شـــادی برون زندر کمیــن

     ای تو یزدان ، ای گرداننده  مهر و سپهر            برترینش کن برایم این زمان و این زمین

سال خوبی داشته باشید

 در پناه حق.