می خواهم و می خواستمت تا نفسم بود

می سوختم از حسرت و عشق تو بسم بود

                                       عشق تو بسم بود که این شعله ی بیدار

                                       روشنگــــر شبهــــای بلنـــد قفسم بود

                                                                       آن بخت گریزنده دمی آمد و بگذشت

                                                                      غم بود که پیوسته نفس در نفسم بود

دست من و آغوش تو هیهات که یک عمر

تنــــها نفسی با تو نشـــستن ، هوســم بود

                                    بالله ، که بجز یاد تو گر هیچ کسم هست

                                   حاشا ، که بجز عشق تو گر هیچ کسم بود

                                                                    سیمای مسیحایی اندوه تو  ، ای عشق

                                                                    در غربت این مهلکه ، فریاد رسم بود

                                   لب بسته و پرسوخته از کوی تو رفتم

                                     رفتم به خدا گر هوسم بود ، بسم بود