تبلیغات 
درود بر دوستداران شکیلا و موسیقی
مصاحبه ی تلفنی را که خانم شکیلا و اقای هوشمند عقیلی با صدای آمریکا مورخ نوزدهم بهمن ماه سال 87 داشتند ؛ در ادامه تقدیم حضورتان می گردد . تمامی صحبت های خانوم شکیلا و بخشی از صحبت های اقای عقیلی به صورت متن تنظیم شده است که ضمن خواندن این متن میتوانید مصاحبه را در پایان دانلود نمایید .
ورود به صفحه مصاحبه
سلام و شب بخیر به شما دوستداران برنامه دو روز اول.دوستان عزیز در مورد انقلاب ایران و تاثیرات آن بر جنبه های مختلف زندگی مردم حرف های زیادی هست .یکی از گروه هایی که انقلاب 30 سال پیش مستقیما بر زندگی حرفه ای آنها تاثیر گذاشت هنرمندان بودند که بسیارشون از سوی انقلابیون به عنوان نمادی ار زژیم گذشتهتلقی می شدند و تقریبا به همه ی آنها به دیده شک و تردی نگریسته می شد .
در این میان خوانندگان ایرانی یکی از گروه های هنرمند بودند که بر اثر انقلاب یا خانه نشین شدند یا تصمیم به ترک وطن گرفتند.
امشب فرصتی است تا تاثیر انقلاب را بر زندگی خوانندگان و هنرمندان موسیقی ایرانی مورد بررسی قرار دهیم , همراه با میهمانان هوشمند عقیلی در لس انجلس و با خانم شکیلا در سان دیگو.
سلام میکنم به شما خوش آمدید به صدای آمریکا
شکیلا : مچکرم آقای فرهودی ، من هم به شما سلام میکنم و به هموطنان عزیز که احیانا صدای من رو می شنوند. انشالاه که همیشه دلشون شاد و تنشون سالم باشه.
خانم شکیلا شما بفرمایید از تجربه خودتون ؛ شما یکی از چهره های برجسته موسیقی سنتی ایران در خارج از کشور هستید ؛ از تجربه خودتون بگید از انقلاب , موقعی که انقلاب شد کجا بودید و چه طور شد که از ایران خارج شدید؟
شکیلا : موقعی که انقلاب شد من دبیرستان می رفتم در ایران و وقتی اوضاع تغییر کرد بعد از یکسال دیدم که شرایط برای زندگیم سخت هست و تصمیم گرفتم که بیام آمریکا و ادامه تحصیل بدهم ، امیدوار بودم بعد از اینکه تحصیلم تموم شد بتونم برگردم مملکت خودم و متاسفانه این به طول انجامید و الان حدود 27-28 سالی هست که ما اینجا هستیم .
بعد از اینکه تحصیلم تموم شد رفتم به طور حرفه ای به دنبال خوانندگی . از دوران کودکی من عاشق خوندن بودم و در ایران هم وقتی 8-9 ساله بودم , یکی دو بار در برنامه های رادیویی –تلویزیونی شرکت کردم ولی خب ادامه کار به دلیل مخالفت خانواده انجام نشد تا اینکه در آمریکا خواستم ادامه اش بدهم و بعد از یکی دو بار کناره گیری اجباری تقریبا حدود 19 سال پیش اولین آلبوم رو به بازار ارائه دادم.
بله , چقدر آهنگ های زیبایی از شما در طول این سالها شنیده ایم و دیده ایم ...
شکیلا : محبت دارید.
خانم شکیلا میدونید در ایران یکی از اولین اقداماتی که به عمل آوردند جلوگیری از کارهای اجرایی هنری خوانندگان زن بود و زن ها حق اجرای آهنگ در ملا عام رو نداشتند ، در حضور مردها نمیتونستند آهنگ اجرا کنند ؛ این ممنوعیت همچنان در کشور ادامه داره ,فقط اجازه میدهند که به خانم ها که در پس زمینه اهنگ هایی که مردها اجرا میکنند شنیده شوند ولی کماکان اگر خانم ها بخواهند برنامه اجرا کنند فقط در اماکن مشخص هست با حضور بانوان و آقایون حق حضور در آن را ندارند .فکر می کنید که این ممنوعیت آیا باعث جلوگیری از رشد هنر موسیقیدر میان خانم ها در کشور میشود؟
شکیلا : خب بله صد درصد. این امر مانع رشد هنر خانم ها در کشور میشه و باعث دلزدگی ما هنرمندان خانم که در خارج از ایران هستیم ؛ چرا که نمیتونیم در مملکت خودمون برنامه اجرا کنیم.و من همیشه در مصاحبه ها گفتم که نمیدونم این چه قانونی هست که اینها گذاشتند که گفتن صدای زن جالب نیست که مرد بشنود ! به عقیده من هر انسانی چه مرد و چه زن در زمان کودکیش با لالایی مادرش به خواب رفته و آرامش گرفته , بنابراین صدای زن می تونه آرامش دهنده باشه ، میتونه اندرز دهنده باشه چنانچه یک کار درست ارائه داده بشه .من دیدم که خیلی از کارها و حرکات زشت هست که بعضی از هنرمندان انجام میدن خب این ممکنه که جالب نباشهولی اگر کار درست باشه ، شعر درست باشه ، ترکیب کار اگر خوب باشه ؛ صدای زن میتونه خیلی تاثیر خوبی داشته باشه . ولی خب طبیعتا دولت مردان ایران با این نظر من موافقت ندارند.
شما وضعیت موسیقی در داخل کشور رو حتما دنبال می کنید به نظرتون جایگاه موسیقی ایران بعد از سی سال حکومت اسلامی بر کشور در کجا قرار داره؟
شکیلا : موسیقی سنتی که خب همیشه کارش رو در یک اصول درستی انجام میده و هنوز هم که من از گوشه و کنار ایران اهنگ میشنوم همانطور هست.
در خصوص برخی از ترانه های پاپی که از ایران میاد اتفاقا با یکی از دوستان چند وقت پیش صحبت می کردیم ؛ من گفتم که حدود 15-16 سال پیش موسیقی لس آنجلسی رو دوستان دال ایران گاهی وقت ها به صورت طعنه به سخره می گرفتند و می گفتند موسیقی لس آنجلسی ؛ یعنی شعرهای بی محتوا و احیانا موزیک رقص . ولی الان می بینیم در این 2-3 سال گذشته که موسیقی پاپ در ایران راحت تر شده و اجازه میدن که جوانان بخوننددرست همونموزیک لس آنجلسی رو دارن کپی میکنن؛ شعرها واقعا محتوایی نداره , صداها تمام یک شکل هست و تقلید خوانندهای اینجا رو می .کنند. البته در بین اونا تک افرادی هستند که کارهای قشنگی ارائه میدن و شعراشون جالبه اما به طور کلی کارهای پاپی که از ایران میاد جالب نیست , من اصلا کارهای قابل تحسینی نمی دونم .
خانم شکیلا اجازه بدین یکی از قطعات آهنگهای شما رو که در خارج از کشور خوندین, ترانه ی بسیار شیرینی ست که شاید خودتون بخواهید اونو معرفی کنید برای دوستان ما , این رو پخش می کنیم و سپس گفتگو رو با شما و هوشمند عقیلی در لس آنجلس ادامه میدهیم .کاری که می خواهیم پخش کنیم فریاد هست که خودتون معرفی کنید .
شکیلا : ترانه فریاد با شعر زیبای هوشنگ ابتهاج روی ملودی خود من هست و با تنظیم اقای علیرضا توانگر.
ایمیلی رو براتون می خونم خانم شکیلا :
آقای علی اصغر یزدانی از قم میگوید که انقلاب 57 باعث شد اکثر هنرمندان که مایل به ادامه کار خود بودند ناچار به غربت بگریزند و انتخاب موضوعات هنریشان را به جای عشق و عاشقی بیشتر به غربت و غریبی و دوری اختصاص دهند ؛ آیا این یک ارزیابی درست هست که از کارهای هنرمندان در خارج از کشور می کنند؟
شکیلا : فکر میکنم ارزیابی نسبتا درستی هست.من خودم تا به حال چندین ترانه رو در مورد غربت خوندم و این ترانه ایست که همه ی ما حس می کنیم .
آقای عقیلی به صحبت های خانم شکیلا حتما گوش دادین نظرتون رو در این مورد بفرمایید ؟
هوشمند عقیلی : بدون شک وقتی انسان ناخواسته از جایی به جای دیگر میرود و به اصطلاح در جایی که رشد و نمو کرده و اون فرهنگ رو داشته بعد میاد در جایی که برایش ناموس هست ؛ بدون شک یک نوستالوژی به وجود میاد ، یک دلتنگی برایش به وجود میاد مخصوصا وقتی انسان نتونه سرزمین خودش رو ببینه مسلما دلتنگیش بسیار بسیار بیشتر میشه وچون بخصوص کارهنر که خالق اون ترانه سراست و اهنگسازه و سپس خواننده اونا متاثر میشوند از جامعه خودشون ؛ جامعه ای که زیاد نمیشناسن ، جامعه ای که باهاش غریب و نامانوس هستند , وقتی انسان در محیطی میره که براش نامنوس هست نمی تونه دیگه اون شعر رو بگه ( منظور پرداختن به موضوع عشق در ترانه ها میباشد)چرا اشعاری که در ایران ساخته میشد و اهنگ هایی که در ایران ساخته میشد ؛ مسلما اینجا از تمام هنرمنداشون هم هستند ولی اون تاثیری که از جامعه می گیرند ندارند که بتونند در شعراشون پیاد ه کنند بنابراین می مونه فقط همون درد دوری از وطن که می تونند در کارهای خودشون پیاده کنند .
بله این نکته جالبی که به اون اشاره کردید آقای عقیلی خوانندگان تاثیر گذار مثل اون دوران دیگه پیدا نمیشه ! کسانی مثل خود شما ، دلکش، ویگن ، کسانی که در ایران آهنگ هاشون واقعا مورد توجه مردم بود ؛ دیگه چرا جامعه نمی تونه کسانی مثل شما ، ویگن ، قوامی و بنان رو به وجود بیاره ؟
هوشمند عقیلی : حالا خیلی ممنون که محبت کردید و بنده رو در زمره بزرگان اوردید , خدمتتون عرض کردم ببینید ارتباط با صفحه و ضبط خیلی موثره در اون زمان بودند خانم دلکش ها , مرضیه ها ... اولا یک تلویزیون بود و یک رادیو و بعد یک آهنگو هر سه ماه یکدفعه یا چهار ماه یک بار خونده میشد و این برای چند ماه کار خودش رو انجام میداد و در قلب می نشست و لیکن امروز ما باید حتما 6 تا 8 تا حتی 16 اهنگ یکدفعه مثلا بدیم اما دو تاش می گیره و بقیه اش به دست فراموشی سپرده میشه و این خودش خیلی مهمه .بعد پراکندگی مدیا و به اصطلاح ارتباطات جمعی هست که همه در آن واحد نمی تونند یک برنامه رو گوش کنند . البته بدون شک وقتی یک شعر و آهنگو در محیط خودشون میسازیم تاثیر دیگه ای رو داره تا اینکه در محیط خارج و متفاوت با روحیات مردم انجام بشه .
دوستان عزیز یکی از هنرمندانی که دبعد از انقلاب اسلامی در ایران ماند و صداش دیگه از رسانه های گروهی پخش نشد بانو دلکش بود خواننده خوش صدای اهل بابل که بسیاری از کارهای زیباشون جز اثار جاویدان موسیقی ایران زمین هستند ؛ یکی از این کارها آقای عقیلی اگر یادتون باشه ترانه ی " بردی از یادم " هست که شعرش از زنده یاد پرویز خطیبی ست ؛ چند سال پیش خانم دلکش سفری داشتند به آمریکا از دیدار هنری خودتون با ایشون بگید ؟
هوشمند عقیلی : بله در نیویورک بود که من به دیدار ایشون رفتم . الان میخوام اینو بگم که الان اگر کلاسی رو دارم و افرادی که میان میگم یک گوشه ای بخونند ببینم صداشون چطور هست , چه جوانان و چه افرادی که یک کمی سنشون گذشته هنوز ترانه های مرضیه رو میخونند از دلکش ، بنان و یا اهنگ های قوامی رو می خونند ....
با اجازی اقای هوشمند عقیلی و شکیلای عزیز قسمت هایی که چند سال پیش اقای عقیلی با دلکش خوندند رو میشنویم ...
خانم شکیلا می دونم که شما فرصت بسیار کمی دارید و باید به یک جای دیگر بروید فقط می خواستم نقطه نظر شما رو جویا شوم در مورد صحبت هاییی که آقای عقیلی کردند و همینطور پخش آهنگ خاطره انگیز بانو دلکش و آقای عقیلی؟ چه خاطره ای رو این اهنگ در ذهن شما زنده کرد ؟
شکیلا : راستش من ارتباطم قطع شد و متاسفانه نتوستم به صحبت های آقای عقیلی گوش کنم.
خب آهنگی که پخش شد از بانو دلکش ترانه واقعا کلاسیک بردی از یادم دلکش که اشعارش از شادروان پرویز خطیبی ست اما آهنگش رو به چند نفر نسبت دادند از جمله مهدی خالقی و استاد گرگین زاده . اما در کتاب خاطرات هنرمندان آقای پرویز خطیبی به صراحت گفته شده آهنگ این ترانه رو دلکش با کمک زنده یاد خطیبی و آقای زرآبادی ساختن . خانم شکیلا شما وقتی صدای دلکش رو میشنویدو الان داخل کشور خانم ها نمیتونندکه چنین فرصتی رو داشته باشند ؛ نمیتون دلکش دیگری به وجود بیاد در جامعه به خاطر محدودیت هایی که هست چه می فرمایید ؟
شکیلا : خب دلکش دیگری قرار نیست که به وجود بیاد ، هر خواننده ای هر هنرمندی جای خودش رو داره ، من فکر می کنم این مسئله که اصولا ما همیشه به دنبال چیزی می گردیم که نداریم ضعف ما ایرانی هاست ؛ دلکش جای خودش رو داشت و همیشه هم جای خودش رو در قلب همه خواهد داشت ؛ نمی خواهیم که دلکش دیگری داشته باشم ولی می خواهیم کسان دیگری بیان و بتونن خاطره ساز باشند برای مردم و خب متاسفم که در مملکت خودمون حتما صداهای زیبایی هست ، صداهای استثنایی وجود داره در ایران که نمی تونند پر و بال بگیرند و امید که شاید روزی این جیان عوض بشه .
خانم شکیلا در بیوگرافی شما نوشته شده است که " شکیلا رسالتش را با آرزوی بازگشت به وطن و تقدیم اجرای زنده برنامه اش در سرزمینش می بیند" اگر به خانم شکیلا بگن که می تونید به ایران برگردید اما فقط در حضور بانوان برنامه اجرا کنید به ایران بازخواهید گشت؟
شکیلا : به من دو مرتبه اینو گفتنددر 4-5 سال گذشته از 2 تا سازمان با من تماس گرفتند و هر دو بار هم بین 15 تا 20 برنامه برای بانوان فقط بوده و در شهرهای مختلف ایران . ولی من رد کردم فقط برای اینکه آرزوی من این هست که در وطن خودم بخونم برای مرد و زن , برای هرکسی که دوست داره صدای منو بشنوه .
خب اگر صحبت دیگری ندارید ما بیش تر از این مزاحمتون نمی شویم...
شکیلا : بله مچکرم از دعوتتون و امیدوارم اگر صحبت دیگری با می کنیم دیگه بعدش مصاحبه دیگری با VOA نداشته باشیم و همه برگردیم به ایران ،امیدوارم در ایران مصاحبه بعدی رو داشته باشم .و آرزوی شادی می کنم , ارزوی آزادی می کنم و سلامتی برای تک تک هموطنانم در ایرانو هر جای دیگری که هستند و همتون رو به خدا می سپارم.DOWNLOAD /MEDIA FIRE
