Secrets  

Hosted by: Nader Rafiee

Edit by : Eliyas

قطعا اگر به تاریخ  چها ساله ی گذشته نگاهی داشته باشیم ، می بینیم هنرمندان خواننده ی زن چون الهه ، هایده ،حمیرا ،مرضیه ، قمر الملوک وزیری آمدند و در اشاعه ی موسیقی مردمی و سنتی نقش مهمی ایفا کردند. اما اگر نگاهی به سی سال گذشتمون بیندازیم ؛ می بینیم متاسفانه در تاریخ موسیقی سنتی و مردمی نشد که خوانندگانی به عنوان خواننده زن بیایند و خوش بدرخشند و عده ی بسیار معدودی توانستند امروز به عنوان خوانندگان سنتی و مردمی به دنیای هنر راه پیدا کنند و نام شکیل و زیبایی از خودشان بر جای بگذارند و با صدای جاودانگی

گفتم معدود ی شاید از تعداد انگشتان دست هم حتی از 3 انگشت دست هم تجاوز نکند...

باید گفت یکی از پدیده هایی که در این راه توانست نام بزرگی از خودش به جای بگذارد شکیلا هست.

خانم شکیلا درود بر شما و خوش آمدید به شبکه امید ایران

   متشکرم از دعوتتون و از این مقدمه ی زیبا و لطفی که همیشه شما نسبت به من دارید.

استدعا میکنم ، همانطور که میدونید صحبت های من درش تعارف نیست سبک کار من اینه

   مخصوصا در این برنامه (با خنده)

خواهش میکنم ،و در زمانی  که میخواهیم در باره مسئله بسیار مهمی که موسیقی باشه صحبت کنیم فکر میکنم جدیت بیشتر باید در آن بکار رفته باشد تا تعارف.و وقتی که در مقابل شکیلا می نشینیم باید از او سوالاتی داشت چرا که باید به عنوان یک فرد مسئول در موسیقی  باید پاسخگوی چنین سوالاتی باشه !

از اینجا آغاز کنیم که چه شد شکیلا به عشقی که دلبسته راه یافت به خوانندگی؟

ادامه مصاحبه...

    من خب از دوران کودکی 4-5 سالگی می خوندم ، در ایران سعی کردم حتی برم دنبال کار هنری ولی خب می دونید که محیط خیلی مناسب نبود سن من هم کم بود ,خلاصه نشد تا اینکه انقلاب شد و من برای ادامه تحصیل آمدم مریکا .

در آمریکا شنیدم که یکی دو تا از ایین تلویزیون ها شروع به کار کرده بودند - تلویزیون های ایرانی- و به دنبال کسانی می گشتند که مثل من به عشق  خواندن ،نواختن یا هنر پیشگی حالا یا هر نوعی از هنر که داشتند. گفتم خب شاید بالاخره من به این آرزو برسم ، یکی دوبار امدم در کار هنری باز یک ذره دلزده شدم و به خاطر مسائلی رفتم کنار ,تا اینکه بالاخره بعد از 7-8 سالی آمدم که دیگه بمونم که 17 سال می گذره از اون روز.

به آمریکا آمدید گویا تحصیلات موسیقی را دنبال کردید؟

    بله رفتم دنبال موسیی کلاسیک ، تحصیل کردم در این رشته که به درد کارم بخورهو بعدش هم دیگه  شروع کردم کار هنری رو تا به الان هم 13 آلبوم به بازار آمده.

در رابطه با ارائه آلبوم هاتون بعدا سوالاتی از شما خواهم داشت ؛ اما فرمت کاری شما ، نحوه خواندن و اجرای شما طوریست که زیاد در آن تجارت نیست ؟

   اصلا در اون تجارت نیست .بله صد درصد همینطوره. به خاطر نوع آهنگام هست ، اصولا کارهایی رو هنرمندان اجرا میکنند که از طریق اون میتونند در مهمانی ها ,عروسی ها و اینجور برنامه ها شرکت کنند که ملزم آهنگ های هست که 6/8 هست اجرا کنند  . من یکی از دلایلی که 6 و 8 سعی کردم اجرا نکنم تا همین 3-4 سال پیش این بود که اون زمانی که من شروع به کار کردم متاسفانه ریتم 6/8 یک مقدار اسمش بد درفته بود به خاطر استفاده ای برخی هنرمندان از اون میکردند ,نوع کلامی که روش می گذاشتند و شده بود موسیقی لس آنجلسی که اون هم البته ادامه پیدا کرده هنوز ,اسم خوبی نداشت و به خاطر نوع اشعاری که من استفاده می کردم اصلا نمیخورد که روی این اهنگ ها آدم مثلا اشعار مولانا رو بذاره یا حافظ یا دیگر اشعار  شاعران  خوب ما ؛ به همین خاطر از همون ابتدا  ریتم 6/8  به کل از کارهای من خارج شد.

به خاطر نوع اشعاری که انتخاب می کردم یک مقدار طرفداران خودم رو دستچین کرده بودم همه پسند نبود چون جوانها متوجه نمی شدند!! من چی میخونم به خاطر نوع شعر ها.تا اینکه در این دو سه البوم گذشته سعی کردم جوان ها رو هم بیشتر به کار خودم علاقه مند کنم (مجبور شدم یک مقدار شعر ها رو ساده تر و به قولی صمیمی تر انتخاب کنم تا مخصوصا جوانان خارج از ایران بتونن متوجه بشن و رابطه با من برقرار کنند. الان 2-3 تایی اهنگ با ریتم 6/8 هم دارم ولی هنوز اصالت و  کلاس خودش رو حفظ کرده  چون ریتم که ایرادی نداره ریتم که نمیتوه بد باشه .

آفرین بر شما

   نوع استفاده از اون ریتمه که میتونه کار رو خوب بکنه یا بد.ولی خب الان 6 و 8 هم دارم در کنسرت ها اجرا میکنم و مردم به وجد میان  ولی خب میگم کلاس کار خودش رو داره.

آیا فکر می کنید با گذشت زمان با آمدن ریتم تند و سریع در موسیقی به موسیقی سنتی ما ضربه ای خورد یا خیر باید همین صورت موسیقی سنتی ما بماند و به ان دست نخورد؟

     من فکر میکنم موسیقی سنتی ما به چند دلیل باید همین طور بمونه برای کسانی که موسیقی سنتی را دوست دارند و اکثر کسانی که موسیقی سنتی را اجرا می کنند حساسیت به خصوصی نسبت به آن دارند و این حساسیت باعث میشه که اگر بخوایم تغییری در آن دهیم , افراد بهشون بر خواهد خورد ؛ یکی از ایراد هایی که بعضی از کسانی که موسیقی سنتی دوست دارند به من میگرفتن ( چون من یکی دو تا کار کاملا سنتی هم اجرا کردم در البوم ها  که فقط تمام ساز ها سنتی بوده احیانا آوازی خونده شده و روی دستگاه ها بوده ولی اکثر کارهای من ترکیبی ست از مثلا سه تار و دف و نی  به اضافه ساز های غربی گیتار و بیس و کیبورد و جاز ) میگفتن که چرا  این ها رو ترکیب کردی ؟ واسه همین کسانی که فقط دنبال کار سنتی اند فکر میکنم باید توی همون راه بمونند. ولی خب میگم من از همون اول ترکیبی از موسیقی پاپ و سنتی رو اجرا کردم ؛ سبک خودمه ؛ و خب الان هم بیشتر داره طرفدار پیدا میکنه .الان خیلی میشنوم و در کنسرت ها می بینم که چقدر جوانها استقبال می کنند.و برای همین فکر میکنم که موسیقی سنتی که مخصوصا در ایران داره اجرا میشه  بهتره که همانطور دست نخورده بمونه چون طرفداران خاص خودش رو داره .یا حتی وقتی اینجا استاد شجریان میان سالن پر میشه چون مردم دوست دارند برن فقط همون موسیقی سنتی رو گوش کنند.

فرمودید که بیشتر از چند آلبوم در طول چند سال فعالیت خودتون ارائه دادید .خب برای خواننده ای که 13 البوم در طول 17 سال ارائه داده کار بسیار زیادی بوده یعنی کارهای زیادی ارائه شده به چه دلیل انقدر که شکیلا البوم ارائه داده کنسرتی نداشته و یا کنسرتی اجرا نکرده؟

   .....!

سوال سختیه؟ (با خنده)

     نه سوال سختی نیست , فکر میکنم اولا وسواسی ست که من در کارهام داشتم این وسواس در کنسرت ها هم ادامه پیدا میکنه , سالن هایی که حتما باید سالنی باشه که مردم بیان و بنشینند و موسیقی رو گوش دهند. من در هتل هیچ وقت برنامه اجرا نمیکنم چون فکر میکنم وقتی میز و صندلی باشه مردم میتونند با هم صحبت کنند , میتونن از یک طرف بلند شوند و به سویی دیگر روند و نمیشنند واقعا موزیک و اون شعرو گوش کنند. خب به همین دلیل اکثر کنسرت گذاران به فکر منافع شخصی خودشون هستند , از اون طرف قضیه وقتی هتل نباشه و حتما سالن امفی تئاتر باشه خب مخارج بالا تر میره و فکر میکنم این یکی از دلایلشه  که من کنسرت کمتر داشتم به خاطر وسواسم در نوع سالن.

الان چطور؟

    الان یک مقدار وسواسم رو کم کردم , چون مردم که گناهی ندارن , مردم دلشون میخواد بیان و برنامه ی من رو ببیند و به همین دلیل مجبورم که به خواسته اون ها عمل کنم ؛ یک مقدار وسواسم رو از نظر کاری یک ذره کمتر کردم که اون کنسرت گذاره بتونه دعوتکنه از من تا بتونم برای مردم اون شهر یا کشور برنامه اجرا کنم.

یعنی به عبارتی خواسته های یک خواننده در قفسی می مونه به این دلیل که موقعیت اجازه نمیده انطور که هست باید باشه؟

      صد درصد بله ؛ برای اینکه ما در مملکت خودمون نیستیم ؛ ما یکی از بدشانس ترین ؛ - مردم خارج از ایران رو میگم حالا داخل ایران  رو نمیدونم – ما یکی از بدشانس ترین اقلیت ها  هستیم .چون شما مثلا هندی را می بینید ، عرب را می بینید و هر کسی که در خارج از کشورش برنامه اجرا میکنه میتونه بره و داخل مملکت خودش هم برنامه اجرا کنه ولی ما این اجازه رو نداریم.ما مجبوریم با اقلیتی که در خارج از ایران هست بسازیم و یک سری از خواسته دقیقا کم میشه ، چون باید طبق بودجهمردم و کنسرت گزار پیش رویم.

شکیلا کمتر در گردهمایی ها حضور پیدا می کنه ؟

      چه نوع گردهمایی؟

در گردهمایی هایی که جنبه اجتماعی داره یا ...به هرحال حضور شکیلا در اجتماع رو کمتر می بینیم ؛ به چه دلیل هست؟

آیا یه هنرمند فقط باید در زمانی حضور داشته باشه که خواندن باشه یا نه؟ آیا شکیلا که به هر حال تحصیل کرده اینجا هست ,زبان انگلیسی رو خوب می دونه ,سال ها در آمریکا هست نمیتونه اینجا بنیادی تاسیس کنه؟ یا هر هنرمند دیگری ؟ به چه دلیل هنرمندان ما از جمله شکیلا سعی میکنند که از حرکت های اجتماعی به دور باشند؟

     من خب همانطور که میدونید در سن دیگو زندگی میکنم و اکثر این برنامه های اجتماعی که صحبت می کنید در لس آنجلس انجام میشه ، آمدن به این گردهمایی ها و برگشتن برای من فقط 6 ساعت در روز رانندگی هست ,یعنی من برای مصاحبه هم که میام دیگه تا دو روز واقعا خردم , چون سه ساعت بیا و سه ساعت برگرد و کار مشکلیه ؛ این یک دلیل و دوم اینکه در چند تا از این گردهمایی ها شرکت کردم فکر میکنم هیچ گاه به اون نتیجه ای که میخوایم نمیرسیم برای نمونه همین کانون هنرمندانی که دوستان سعی کردند درست کنند اخرش چی شد؟ ما متاسفانه همه با هم نمیتونیم همدل و هم زبان باشیم.یک حرکتی را شروع میکنیم تا اواسطش هم میرویم و بعد همه چیز به هم می خوره ,واسه همین من تصمیم گرفتم زندگی ساکتم را در سن دیگو ادامه بدم و در این جور برنامه ها شرکت نکنم و ببینم اون کسانی که شرکت میکنند چه میکنند ؟ و اگر بودن من واقعا ضروری باشه خودم رو هر طور که باشه می رسونم.

خانم شکیلا شما به هر حال خواننده مطرح هستید , خواننده پرکار ,صاحب یک سبک هستید مسئولیتتون رو در مقابل جامعه چه می دونید؟

     مسئولیتم رو فکر میکنم با کارهایی که میدم بیرون تا اونجایی که میتونم دارم انجام میدم ، به مردم امید به فردا رو میدم، در کلامم از مردم مثبت اندیشیدن رو ازشون میخوام ، عشق به هم بدن ، گذشت داشته باشند ؛فکر میکنم مسئولیت انسان اینه حالا مهم نیست بسته به کدوم ملیت باشه...

مسئولیت مردم در قبال هنرمندانشون چیه؟

مسئولیت مردم؟ مردم که خیلی مسئولیت بزرگی دارند مخصوصا توی این دوره ای که بقای ما دست مردم هست ؛ اگر حمایت نکنند از هنرمندانی که دوست دارند ما مجبور میشیم که یواش یواش خودمون رو بکشیم کنار.

حمایتشون از خریدن آلبومه ، شرکت در برنامه هایی که هنرمندان میذارند ، کپی نکردن آلبوم ؛ حالا اگر دوستندارند بخرند حداقل کپی نکنند البومو چون واقعا این کپی کردن داره صدمه بزرگی می زنه به هنر ما.

آیا قبول دارید که نقش هنرمندان در جامعه بیار چشمگیر است ؟ و میدونید که جامعه الگوی خودش رو میتونه از روی هنرمندان پیدا کنه ؟ ایا فکر نمیکنید این کوتاهی هنرمندان به جامعه است که به خاطر خودبزرگ بینی که در بعضی ها وجود داره باعث یک همپاشیدگی شده؟

   صد درصد همینه . خودبینی و اینکه ما متاسفانه قدر پیشکسوت رو ندونیم.متاسفانه بعضی از ما هنرمندان واقعا نمیدونیم در کجا ایستاده ایم , یعنی دو ساله امدیم در این کار و فکر میکنیم که دیگه الان برای خودمون کسی شده ایم و کسی که داره 20 سال رو میخونه فکر میکنیم دیگه مهم نیست , اگر هرکسی جایگاه خودش رو بدونه و احترامی که لازمه به پیشکسوتش بذاره این اتفاق نمیفته..!

خارج از مسائل خوانندگی دوست دارم به عنوان یک زن ایرانی از شما سوالی رو داشته باشم ؛ نقش زن در جامعه چی هست؟ تا چه اندازه ای کارساز است و میتونه در پیشبرد جامعه نقش داشته باشه؟

    من فکر میکنم زن نقش مهمتری حتی از مرد در جامعه داره...

عجب ! (با خنده)

     برای اینکه اگر شما دقت کنید هم در دنیای امریکایی و هم ایرانی همیشه گفتن که پشت یک مرد موفق یک زن موفقه و اصولا  چون من فکر میکنم ما وقتی بزرگ میشیم زیر دست مادر بزرگ میشیم  و اون حالت به اصطلاح Mother Figure  همیشه برای خودمون چه پسر و چه دختر داریم.

قطعا بسیاری از جوانان , بسیاری از دختران جوان دوست دارند روزی شکیلا شوند ,روزی یک خواننده زن معروف شوند؛ برای رسیدن به این مقام هنر چه باید کرد؟ آیا فقط داشتن یک صدای خوب کافی هست ؟ آیا برای یک زن که قطعا وارد شدنش به این کار خیلی سخت تر هست چه باید کرد که شکیلای امروز شوند؟

     برای دوستانی که خارج از ایران هستند کار راحتره ، چون من خیلی ایمیل می گیرم از داخل ایران که دلشون میخواد خواننده بشن و از من کمک میخوان که چگونه می تونن بیان اینجا و یک خواننده خوب بشن ، اون رو می واقعا کمکی نمی تونم بکنم ؛ ولی برای دوستانی که در ایران زندگی نمی کنن اگر صدای خوبی داشته باشند ، اگه واقعا عاشق این کار باشند موفق میشن . صدای خوب ، شخصیت سالم و نوع کارهایی که انتخاب می کنند خوب باشه ؛ نه حالا حتما شعر های سنگین ؛نه می تونه با موزیک روز پیش بره ولی میگم جنس صدا قشنگ باشه و استعداد این کارو داشته باشند و از همه مهمتر بتونن خودشون رو حفظ کنند  وقتی موفق میشن اون ظرفیت محبوبیت و شهرت رو داشته باشند ؛ چون اینکه خیلی ها آمدند و معروف شدند و لی چون ظرفیت نداشتند دیدیم که دیگه ازشون خبری نیست.

برای یک خواننده جوان وقتی که میاد و به شهرتی دست پیدا میکنه , برای حفظ شهرت و بعد محبوبیتش چه راههایی رو باید طی کنه و چه کنه که در اون مقام بمونه ؟ مخصوصا برای یک خواننده زن که نقش مهمتری داره نسبت به یک مرد چه شخصیتی باید داشته باشه تا بتونه شکیلای امروز باشه؟

     من فکر میکنم  مخصوصا ما ایرانی ها زن رو خیلی احترام میذاریم و چون این طور هست و در قالب او مادر و خواهر و همسر خودمون رو می بینیم دوست داریم که حتما با وقار باشه ، من فکر میکنم خانومی که میاد در این کار وتانت خودش رو باید حفظ کنه ,در عین حال که کارش رو با روز پیش می بره باید متانت و وقار رو حفظ کنه در کار....

سعی کنه که با مردم یکرنگ باشه چون مردم خیلی زود متوجه میشن هنرمندی که چیزی رو که نیست بخواد بگه هستم.هیچ گاه سعی نکنه به خودش مغرورر بشه , مهم هم نیست که به کجا رسیده همیشه یادش باشه از کجا شروع کرده و اینکه درخت هر چه پر بار تر باشه خمیده تره.

خانم شکیلا شما در کشور های مختلف در آمریکا در کشور های مختلف برنامه داشتید چه تفاوتی بین جامعه ایرانی در این کشور ها می بینید؟

     در کنسرت ها خب همیشه همه به من لطف دارند ،ولی از لحاظ صمیمیت اگه بخواهید سوال کنید مردم اروپا صمیمی ترند از مردمی که در امریکا به کنسرت میان ؛ دلیلش هم فکر میکنم  این هست که  در امریکا هنرمندان بیشتر در دسترس اند شاید و در اروپا کمتر.

شکیلا در کنسرت های دبی تا به امروز شرکت نکرده چرا؟

      راستش تا به حال با شرایطی که من می خواستم موافقت نشده...دلم هم خیلی میخواد چون دلم میخواد برای طرفدارانم در ایران برنامه ای اجرا کنم ولی متاسفانه تا به حال نشده ؛ شاید یک روزی این اتفاق بیفته !!!!

شما که صاحب فرزند هستید تربیت فرزند در آمریکا به چه صورتی هست ؟ به چه صورتی یک مادر می تونه, چون اشنایی  کامل دارم به اینکه تا چه اندازه شما از نظر یک مادر صمیمی هستید ؛ به چه صورتی در یک محیط امریکایی که محیطی بسیار سخت برای بزرگ کردن فرزند هست این رابطه رو میشه به وجود اورد و حفظش کرد؟

     دقیقا اینجا بزرگ کردن فرزندان  خیلی سخته ، ولی من فکر میکنم عشق دادن ،راه درست را جلوی پاشون گذاشتن و دائما بالای سر آن ها بودن ( میشه این رابطه رو به وجود اورد و حفظ کرد) ؛ یکی از دلایل کم کاریم که شما پرسیدین این هم بوده ؛چون من تا سه چهار سال پیش که پسر بزرگم دبیرستان می رفت دلم میخواست که تمام مدت بالای سر پسرهام باشم ؛ چون پدرشون که کار می کرد و اگه من هم بنا بود که مسافرت یا دور از منزل باشم نگران بودم که این ها چه جور بار خواهند امد ؟ و شرط اول من در زندگی این بوده که مادر خوبی باشم و سعی کنم بهشون عشق بدم.باهاشون صمیمی باشم ، دوست باشم و راه درست و غلط رو جلوشون بذارم و در نهایت اونا هستند که تصمیم می گیرند کدوم راه رو بروند و امیدوارم که راه درست رو پیش برن و تا الان هم خدا رو شکر خوب بوده.

فردای موسیقی ما را در غربت چه طور می بینید؟

   اگر مردم در انتخابشون سعی نکنند که بیشتر دقت کنند و هنرمندانی رو حمایت کنند که واقعا هیچ وقت نباید  هنرمند می شدند ؛و اگر هنرمندانی که واقعا لایق خوندن هستند رو حمایت نکنند و کارشون رو کپی کنند فردایی وجود نخواهد داشت.یعنی واقعا موسیقی ما رو به زوال و بیراهه کشیده میشه.

چه پیامی دارید برای اون ها که مشتاقانه نشستند و تصویر شما رو میبینند و طرفدار صدای شما هستند؟

     پیام من همیشه برای مردم بخصوص طرفدارانم اینه که همیشه به آینده امید داشته باشند ،مثبت فکر کنند ، به یکدیگر عشق بورزند و قدر نعمت هایی که دارند رو بدونند ؛ حالا این نعمت می تونه پدر و مادر باشه ، دوست خوب باشه ، میتونه کارشون باشه هرچی که واقعا براشون مهمه . تا وقتی که هست باید قدرش رو بدونن  .ما ایرانی ها یکی از خصوصیت های بدمون اینه که وقتی که کسی یا چیزی رو از دست میدیم تازه برامون عزیز میشه.مخصوصا در مورد هنرمند ها یعنی تا زمانی که هنرمندی رو دازیم قدرش رو نمی دونیم ، ان طور که باید ازش حمایت نمی کنیم و وقتی که از بین میره تتازه می فهمیم چه چیزی داشتیم  ولی دیگه به قول معروف  To late  شده...!

خانم شکیلا آرزوی بهترین ها را برای شما دارم ، موفق هستید ؛ارزوی موفقیت بیشتری برای شما دارم و خوشحالم که با شخصیتی صحبت کردم که یک شیر زن ایرانی ست و در وقام یک خواننده ودر مقام یک مادر بالحق توانسته مسئولیت خودش رو به نحو احسن انجام بده...

    قربان شما .متشکرم

Part 1-DOWNLOAD

Part 2-DOWNLOAD

Part 3-DOWNLOAD

Part 4-DOWNLOAD