تبلیغات 
سلام به تمامی دوستداران شکیلا و موسیقی اصیل ایرانی
افسوس که بار دیگر آسمان موسیقی ایران خاموشی کوکبی پر فروغ را بر خود می بیند .هنرمندی توانا که نامش با موسیقی اصیل ایرانی پیوند خورده است و همچون ترانه هایش تا به ابد جاودان.
بدون تردید نسل جوان و دوستداران شکیلا نیز با بانو مرضیه و ترانه های بی نظیرش چون به رهی دیدم برگ خزان ، دیدی که رسوا شد دلم ،رفتم که رفتم ،خدا کنه خوابم نبره و.. آشنایی دارند . شناختی که به واسطه بازخوانی های شکیلا ، جهان ، ایرج بسطامی و دیگر هنرمندان متعهد و قدرشناس ما بیشتر از پیش حاصل شده است .
فقدان مرضیه بهانه ای شد تا با یکی از بازخوانی های شکیلا از اثار گرانقدر بانو مرضیه یادی از وی کرده باشیم و هجران این هنرمند عزیز را به طرفدارانش و دوستداران موسیقی اصیل ایرانی تسلیت گوییم
بیداد زمان
ترانه سرا :بیژن ترقی
آهنگساز : استاد پرویز یا حقی
تنظیم :کاظم عالمی
آلبوم: آوا(1380)
بازخوانی از بانو مرضِِِـــــــــیه
به رهی دیدم برگ خزان ...... پژمرده ز بیداد زمان
کز شاخه جدا بود
چو زگلشن رو کرده نهان ...... در رهگذرش باد خزان
چون پیک بلا بود
ای برگ ستمدیده ی پاییزی
آخر تو ز گلشن زچه بگریزی
روزی تو هم اغوش گلی بودی
دلداده و مدهوش گلی بودی
ای عاشق شیدا ...... دلداده ی رسوا
گویمت چرا فسرده ام
در گل نه صفایی ...... باشد نه وفایی
جز ستم ز وی نبرده ام
آه، خار غمش در دل بنشاندم
در ره او من جان بفشاندم
تا شد نو گل گلشن و زیب چمن
رفت آن گل من از دست
با خـار و خــسی بنشست
مـن ماندم و صد خار ستم
ویــــن پیـــــکر بــی جان
ای تــــــازه گــــل گـــلشن
پـژمرده شـــــوی چون من
هر بـــرگ تو افتد به رهی
پــــــژمرده و لـــــــــرزان
به رهی دیدم برگ خزان ...... پژمرده ز بیداد زمان
کز شاخه جدا بود
چو زگلشن رو کرده نهان ...... در رهگذرش باد خزان
چون پیک بلا بود
