تبلیغات 
سلام دوستان
فرصتی دوباره دست داد تا در خدمت شما باشیم با یک بی تعارف..
حتما با خود فکر کرده اید که چرا برخی چهره ها و آثار ایشان در عرصه موسیقی
جاودانه می شوند و آثاری دیگر خیر.
دلایلی برای این موضوع و جود دارد که قصد داریم به آن ها اشاره کنیم:
1-غنای آواز
بی شک مهم ترین دلیل برای جاودانه شدن
یک کار،آواز خوب است. همین آواز نیازمند دو چیز است :
اول صدای خوب که البته امری ذاتی و خدادادی است. صدای خوب همیشه در هر عصری ولو کم وجود دارد اما مورد دوم مهارت خوانندگی بالا و یا به قولی خوب خواندن است. وجود اساتید برجسته و علاقه صداهای خوب به کسب مهارت سبب می شده که ما در گذشته شاهد آواز های بسیار قوی و هنرمندانی برجسته باشیم که هرگز یاد آنها از بین نمی رود. مسئله مهمی که در عصر ما کمتر به آن توجه می شود همین است. نه تنها که بسیاری از خوانندگان مهارت لازم را ندارند ، حتی از صدای خوبی نیز برخوردار نیستند.
2- موسیقی خوب
آواز خوب در قالب یک موسیقی خوب و تنظیم مناسب بسیار زیباتر خواهد بود. توجه به موسیقی در گذشته چه موسیقی سنتی و چه گاهاً پاپ باعث می شده چهره هایی ماندنی و آثاری زیبا به ما ارث برسد. این امر باعث شده که موسیقی به صورت یک علم کلاسیک آموزش داده شود. این آموزش ها همیشه در مکتب گرم اساتید فن بوده و شاگردان علاقه مند را اساتیدی بی بدیل می کرد. آواز های قوی در کنار موسیقی خوب است که می تواند چنین جاودان شود.
3-شعر قوی
کلام هنرمند شعر اوست. اگر شعری که خواننده برای کار انتخاب می کند از نظر وزن
و آهنگ و یا از نظر معنا و مفهوم دچار ضعف باشد آن اثر یا از نظم و آهنگ می افتد و
یا می شود بیان یک حرف بیهوده و یا تکراری که جایی در اذهان مردم نخواهد داشت.
وجود شاعرانی صاحب سبک و قوی در گذشته بوده است که با اشعار خود چهره ها و آثاری
را ماندگار کرده اند. امری که امروزه موسیقی را بی نصیب کرده است!
شعر خوب در ادبیات ما ایرانیان که کشورمان مهد ادب و فرهنگ است کم نیست ؛ ولی ترانه سرایان خوب انگشت شمارند و متاسفانه بسیاری از خوانند گان هم تمایلی به اشعاری وزین و قوی ندارد!!!
4-اعتقادات هنری
همه هنرمندانی که نامی جاودان از خود به جا گذارده اند به نوعی به موازین
اخلاقی عصر خود پایبند بوده اند. این امر در بین هنرمندان بزرگ زن بسیار اهمیت
دارد. ایمان به این اصول چهره ها را بین مردم محبوب و دوست داشتنی می کند. اگر
امروز چهره جاودان بسیار کم است پای گذاشتن برروی همین اصول است. هنرمندان می
خواندند برای هنر کشور، برای مردم کشورشان، برای ایران. حال آنکه امروز موسیقی
مهارتی برای کسب درآمد شده که باید در این راه از هر ابزار موجود استفاده کرد!
بسیار اندک اند هنرمندانی که امروزه به اخلاقیات توجه داشته باشند. نجابت گوهر
کمیاب این زمانه شده است. اگر امروز اساتیدی بزرگ همچون خانم حمیرا، پریسا و
شکیلای عزیز پس از سالها همچنان یکه تاز هنر آواز زنان هستند توجه به همین اصول
است.
همه می دانند که اوج این موازین را باید در وجود پاک بانوی مسلمان، شکیلا ی عزیز
یافت. شکیلا نعمت خدادادی صدا را در پای درس اساتید برجسته و سال ها تجربه،به اوج رسانده و
از آن یک آواز پخته و قوی ساخته است. ایشان همواره به موسیقی توجه خاص داشته و
دارند و مهارت خود را به عنوان یک آهنگساز برجسته ثابت نموده اند. شعر خوب همیشه
پای ثابت هنر شکیلایی است. صدای استاد، مولوی را با جوانان ایران پیوند داده است.
بی جهت نبوده که بسیاری ایشان را صدای مولانا نامیدند. و عشق نیز همیشه جایگاهی مهم در آثار شکیلا جان دارد.
... و مهمتر از همه گوهر کمیاب زن ایرانی است که زینت بخش این بانوی عزیز است.
رفتار معصومانه و با حجب شکیلای نازنین در دل های ایرانیان جای دارد.
عشق شکیلا به مردم کشورش ، ایران امری با سابقه در آثار ایشان است که در کارهای جدید بسیار خودنمایی می کند که نشان از این دارد که ایشان نمی تواند هموطنانش را فراموش کند.
از سوز محبت چه خبر اهل هوس را *** این آتش عشق است نسوزد همه کس را
