مجله هنری شکیلا

                                        شماره نهم, ویژه نوروز

پیشاپیش, فرارسیدن سال نو را به پیشگاه ماه بانوی همیشه محبوب, صدای آخرین فرشته, شکیلای عزیز و خانواده این بزرگ بانو و همه دلباختگان و شیفتگان ایشان تبریک می گویم. امید است که سال جدید سرشار از بهترین آرزوها و زیباترین ایام برای همۀ شما گرامیان باشد.

نو شدن سال برای ما ایرانی ها همیشه یادآور خاطرات خوب است. درست کردن سبزه،خانه تکانی، چهارشنبه سوری،سفره هفت سین و تحویل سال و عیدی گرفتن از بزرگترها و دید و بازدید. سال هزار و سیصد و هشتاد و هشت با همۀ سال ها متفاوت بود. حداقل برای ما هواداران استاد شکیلا که این طور بود. سال را  با یک عیدی از محبوبمون به نام نوروز شروع کردیم. چندی قبل از آن هم که دو اثر وقت پریدن و شنبه را از استاد شنیده بودیم. برای من که در نوروز هشتاد و هشت خانه نشین بودم ترانه نوروز بزرگترین عیدی و نغمه آشنای بهار در خانه ما بود. یادش بخیر....

گذشت و گذشت و ما همچنان منتظر صدای آشنای استاد بودیم. اتفاقاتی در کشور افتاد و حال و هوا را عوض کرده تا اینکه شهریورماه بود که انتظارها سر آمد و یک اثر جاودانه. آریایی نژاد اثری مشترک از استاد شکیلا و شهریار. به عنوان اولین اثر مشترک استاد، فوق العاده بود. آهنگی ایرانی و یک شعر قوی از حکیم  ابوالقاسم فردوسی. این هم گذشت تا اینکه آخرین روزهای پائیز یک اتفاق همه ما شیفتگان را به شور آورد. آلبوم جدید استاد با نام مژده آزادی اثری بود که همه ما را به حال و هوای آثار فاخر استاد برد. این آلبوم از جهاتی با دیگر آثار استاد متفاوت است. کار ملی میهنی در کار های استاد بی سابقه نبوده اما این آلبوم به ویژه آثاری چون آریایی نژاد و مژده آزادی و سرآمد همه، ندای مردم ایران با دیدی متفاوت به مقولۀ ایران نگاه می کند. تفاوت آشکار این آثار در امری دیگر هم بود. ویدئوهای این آثار از تفاوتی شگرف در نماهنگ های آثار استاد خبر می داد. ویدئوهایی با برنامه ریزی و حساب شده با تکنیک های جدید که در کارهای قدیمی استاد مثالی نداشت. ندای مردم ایران که با یکی از پرهزینه ترین نماهنگ های تاریخ موسیقی ایران همراه شده، ناله ای عمیق است از صدها و صدها سال مظلومیت یک ملت رنج کشیده. ایران بزرگ ما که بی تعارف، دیگر نشانی از آن روزهای باشکوه ندارد. غمی که بر دل های مردم ایران نشسته در قالب صدای یک فرشته، به درگاه خداوند دعا می کند.

     خداوندا نگاهی کن به این گل های پر پر گشته

               این چشمان خـــــــون آغشته

                                                                   این دل ها که شد ویــــــران

از این گذشته، اجرای آثار ارمنی و مدلی بیش از پیش این آلبوم را متفاوت می کند. برای ما هواداران ساکن ایران که امکان حضور در کنسرت های استاد را نداریم، آلبوم ها روزنه نوری است به بانو شکیلا. اجرای کنسرت استاد در ونکوور کانادا در تاریخ سیزدهم فوریه بار دیگر نعمتی بزرگ بود برای آنان که رفتند و دیدند و یک احساس عمیق غم و بار سنگین حسرت بر دل های آنان که سهمشان نبود:دیدار استاد. و من که بارها و بارها سوختم که ای کاش من هم آنجا بودم. ای کاش....

سال هزار و سیصد و هشتاد و هشت با تمام خاطرات شیرین و البته تلخ رو به اتمام است و در این روزها که تا عید مانده مرور می کنم خاطراتی را که در این سال با شکیلای عزیز داشتم. شب هایی را که با صدای استاد به صبح رساندم و حسرتی که بر دلم ماند. امسال هم اضافه می شود به همه این سال ها که گذشت با یک حسرت بزرگ. حسرت دیدار یک فرشته ،حسرت دیدار آخرین فرشته....

لینك مطلب نظرات [] 
نوشته : فاطمه ساعت : 06:51 ب.ظ  تاریخ:پنجشنبه 20 اسفند 1388